กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 129 เมื่อคืนใครกันที่อ้อนวอนฉัน?
หวังฮ่าวที่กำลังจมอยู่ในห้วงอารมณ์บางอย่างที่อธิบายไม่ถูก พอถูกเรียกก็สะดุ้งโหยง รีบหันขวับกลับมา
จากนั้นก็เห็นเย่เหวินซีที่กำลังเข็นจักรยาน และลู่เว่ยตงที่เดินตามหลังมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ผู้... ผู้บังคับการกองพัน! พี่สะใภ้!”
หวังฮ่าวยืนตรงตามสัญชาตญาณ ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มที่ยังไม่จางหาย ปลายหูแดงระเรื่อเล็กน้อย
เย่เหวินซีทำหน้าทะเล้น เลิกคิ้วถาม: “ให้ของเสร็จแล้วเหรอ?”
หวังฮ่าวหัวเราะแหะๆ เกาหัว
“พี่สองคนเห็นแล้วเหรอ?”
“ให้อะไรไปล่ะ?” เย่เหวินซีซักต่อ
“ให้... ผ้าพันคอไหมพรมครับ” เสียงของหวังฮ่าวเบาลง แฝงความเขินอาย