ตอนที่ 124 แค่จิตสำนึกความคิดแบบนี้เนี่ยนะ?

ตอนที่ 124 แค่จิตสำนึกความคิดแบบนี้เนี่ยนะ?

ฟ้ายังไม่สาง ลู่เว่ยตงก็ตื่นแล้ว

คนที่อยู่ในอ้อมกอดยังคงหลับใหล หายใจสม่ำเสมอ ขนตาทอดเงาบางๆ ในแสงอาทิตย์ยามเช้า

เขามองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้นิ้วปัดผมที่ข้างแก้มเธอออกอย่างแผ่วเบา

เย่เหวินซีขยับตัว ไม่ได้ลืมตา ส่งเสียงพึมพำอือออ

“กี่โมงแล้ว....”

“ยังเช้าอยู่”

เสียงของลู่เว่ยตงแหบพร่าจากตอนเช้า เขากระชับวงแขน ดึงตัวเธอเข้ามากอดแน่นขึ้น

เธอถึงลืมตาขึ้น มองเขาด้วยความงัวเงีย

มองอยู่ไม่กี่วินาที จู่ๆ ก็ยิ้ม ยื่นมือไปจิ้มหนวดเคราที่เพิ่งงอกขึ้นมาตรงคางของเขา