กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 118 ทั้งสามคนไม่ทำแล้วเหรอ?
ตอนเช้าเย่เหวินซียังไม่ทันตื่นดี ก็รู้สึกว่าลู่เว่ยตงกำลังกระซิบข้างหู
“เหวินซี.... ฉันต้องกลับไปก่อนนะ รอเธอสอบเสร็จฉันจะมารับ”
เย่เหวินซียื่นมือออกไปอย่างงัวเงีย ตาแทบจะลืมไม่ขึ้น
เธอคลำหาใบหน้าของเขาตามสัญชาตญาณ แล้วยื่นปากจู๋เข้าไปหา
ลู่เว่ยตงหัวเราะเบา ๆ ก้มลงจูบที่ริมฝีปากของเธออยู่นานกว่าจะผละออก
พอเธอลืมตาขึ้นมาอีกที มองดูนาฬิกาก็เก้าโมงกว่าแล้ว
เธอรีบลุกจากเตียงไปคลำหาชุดชั้นในที่ตากไว้——แห้งแล้ว
เมื่อคืนเธอหลับสนิทในอ้อมกอดของลู่เว่ยตง
ระหว่างที่สะลึมสะลือก็มักจะรู้สึกถึงการลูบไล้แผ่วเบาอย่างไม่รู้ตัวของเขาเสมอ