กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 106 ฉันมีหลักฐานเรื่องวิธีการสกปรกของนังเด็กนั่นแล้ว
ฤดูหนาวในตงเป่ย หิมะกำลังตกหนัก
ในตรอกบ้านชั้นเดียว สวีขาเป๋กระชับเสื้อคลุมสำลีขาดๆ เดินกะเผลกออกจากบ้าน
เขาหาสถานีโทรศัพท์สาธารณะจนเจอ
ล้วงกระดาษแผ่นเล็กยับยู่ยี่ออกมาจากกระเป๋า แล้วหมุนหมายเลขตามนั้น
โทรศัพท์ดังขึ้นสองครั้ง ปลายสายมีเสียงผู้ชายดังขึ้นเจือความรำคาญ
“ฮี่ๆ กว๋ายจื่อ ฉันเอง สวีขาเป๋”
“สวีขาเป๋? รวบรวมเงินได้แล้วหรือไง”
ปลายสายคือพวกแก๊งค้ามนุษย์ที่เคยพาร่างเดิมไป
เงินที่ขายเย่เหวินซีไปตอนนั้น พอคนหนีไปได้ พวกนั้นก็ตามมาทวงถึงที่ บังคับให้เขาคายเงินออกมา