กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 104 เรียกเขาว่าเศษเดน ยังถือว่าดูถูกคำว่า ‘คน’ เลย
ลู่เว่ยตงคลายอ้อมกอด ยืนตัวตรง มองแววตาเด็ดเดี่ยวของเธอภายใต้แสงไฟถนน
“มาถึงขั้นนี้แล้ว ตราบใดที่สวี หม่านชางยังอยู่ในมือหล่อน”
“หล่อนก็มีเครื่องมือที่จะใช้ทำลายฉันได้”
“ทั้งปล่อยข่าวลือ ใส่ร้ายป้ายสี บอกว่าฉันเคยถูกขายหรือแม้แต่แต่งเรื่องโกหกที่เลวร้ายกว่านั้น เป็นไปได้ทุกอย่าง”
“ที่ที่เขาจะไปมากที่สุด ก็คือไปหาพ่อแม่ ฉันต้องรีบกลับไปก่อน”
เธอราวกับจะเดาได้ว่าลู่เว่ยตงกำลังจะพูดอะไร
จึงหันหน้าไปบอกเขา “นายห้ามกลับไปกับฉันเด็ดขาด”
“ถ้านายกลับไปเขาก็จะไม่ออกมา”
“วางใจเถอะ ฉันไม่เป็นไรหรอก”