กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 595 วิญญูชนวัดที่การกระทำไม่ใช่วัดที่ใจ
เย่เหวินซีมีสีหน้างุนงง “คุณหัวเราะอะไรอยู่เนี่ย?”
ซูเฟิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ กว่าจะหยุดหัวเราะได้ แล้วเล่าเรื่องที่พวกเขาไปฝึกเอาชีวิตรอดในป่า
ต้องกินตั๊กแตน กินกบ กินหนูเมื่อวานนี้ให้เย่เหวินซีฟัง
“อี๋——!” เย่เหวินซีร้องลั่น ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
เธอทำหน้าแหย เอามือลูบแขนที่ขนลุกเกรียว
“ยังมีการฝึกแบบนี้อยู่อีกเหรอ?”
“มันเป็นเรื่องจำเป็นน่ะ แต่ก็ไม่ได้เจ็บปวดอะไรหรอก ไม่นับว่าเป็นอะไรนัก” ซูเฟิงมองถนนเบื้องหน้า เอ่ยเสียงเรียบ
“ลูกทีมของพวกคุณพวกนั้น แข็งใจกินกันลงทุกคนเลยเหรอ? ถ้าไม่กินจะทำยังไงอ่ะ?”