เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 590 มีคำพูดประโยคหนึ่ง ฉันไม่รู้ว่าควรจะพูดดีไหม
วันต่อมา เมื่อเย่เหวินซีมาถึงร้านตัดเย็บ เซี่ยหลินเฟิงก็ยังไม่มา
เย่เหวินซีเรียกจางหยุนเซีย ทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้องประชุมเล็ก
“พี่หยุนเซีย พี่พอจะรู้สภาพหอพักที่เซี่ยหลินเฟิงอยู่ไหมคะ?”
จางหยุนเซียขมวดคิ้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง “น่าจะเป็นห้องพักรวมสิบสองคนมั้งคะ เพราะแรงงานชั่วคราวในจวินชูส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย คนก็เลยค่อนข้างเยอะน่ะค่ะ”
“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ? เซี่ยหลินเฟิงเขาพูดอะไรมาหรือเปล่า?”
เย่เหวินซีส่ายหน้า “เปล่าค่ะ เขาไม่ได้พูดอะไร พี่หยุนเซียคะ พี่คิดว่าสภาพการทำงานของเซี่ยหลินเฟิงช่วงสองสามวันนี้เป็นยังไงบ้าง?
เขาปรับตัวได้หรือยังคะ?”
เย่เหวินซียันโต๊ะโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อฟังจางหยุนเซียพูด
“บอกตามตรงนะคะ... ฉันเองก็ยังเดาใจไม่ค่อยถูกเหมือนกันค่ะ” จางหยุนเซียลากเก้าอี้ขยับเข้ามาใกล้ ๆ