เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 567 Right now!
ในกั๋วอิ๋งฟ่านเตี้ยนขนาดเล็กแห่งหนึ่งใกล้โรงแรมนานาชาติ หวังอิ่งเสวี่ยยืนกรานจะเลี้ยงข้าวทุกคนหนึ่งมื้อ
เย่เหวินซีกับติงเจียเหอขัดเธอไม่ได้ จึงสั่งอาหารผัดมาสองสามอย่าง พอกินข้าวเสร็จ ทั้งสามคนก็กลับไปที่โรงแรม
ห้องพักของโรงแรมนานาชาติดีมากจริง ๆ ผ้าปูที่นอนสีขาว ผ้าม่านหนา ตรงมุมห้องยังมีโทรศัพท์แบบหมุนหมายเลขสีดำหนึ่งเครื่อง สีเคลือบเงาวับสะอาดเอี่ยม
ดูโก้หรูทีเดียว
ติงเจียเหอเข้าห้องมาก็จ้องมองโทรศัพท์เครื่องนั้น “โอ้โห ในห้องนี้มีโทรศัพท์ด้วยเหรอ”
“โทรออกข้างนอกไม่ได้หรอก” เย่เหวินซีทิ้งตัวลงบนเตียง “ต้องต่อผ่านโอเปอเรเตอร์ ถ้าสายโอเปอเรเตอร์ไม่ว่าง ก็ต้องต่อคิวรอ”
“ไม่เป็นไร ฉันไม่รีบ” ติงเจียเหอวางกระเป๋าลง “เดี๋ยวฉันจะโทรหาหวังฮ่าวสักหน่อย บอกเขาว่าวันนี้ฉันซื้ออะไรไปบ้าง”