กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 563 ต่อให้ตีจนตายวันหลังฉันก็จะไม่ไปหาเขาอีกแล้ว
ฟางรุ่ยจวินยืนตัวตรงตระหง่าน บนใบหน้าไม่มีความรู้สึกใด ๆ แต่น้ำเสียงกลับทุ้มต่ำกว่าปกติเล็กน้อย “ได้รับข้อความที่คุณฝากถึงผมแล้ว วางใจเถอะ
ผมจะหาเวลาว่างไปดูแลให้เป็นอย่างดี”
พูดจบ ก็หันหลังเดินจากไปทันที
เสียงรองเท้าบูททหารดังกึกก้องออกไปอย่างเด็ดขาดและเฉียบขาด ไม่รั้งรอแม้แต่วินาทีเดียว
ทิ้งให้หวังอิ่งเสวี่ยนั่งอยู่หน้าโต๊ะคนเดียว ใบหูแดงเถือกเหมือนกุ้งต้ม มือยังคงกำปากกาด้ามนั้นแน่น ไม่ขยับเขยื้อนอยู่นาน
บรรยากาศรอบข้างเงียบไปสองวินาที
จากนั้น—
“ว้าว~~~” จางหยุนเซียหลุดขำออกมาเป็นคนแรก ประคองสองแก้ม ดวงตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว “วางใจเถอะ~~~~”