เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 538 บอกตามตรงนะ พวกเราเป็นสามีภรรยากัน
จาง จู่เหรินออกจากอาคารกองทัพ ปั่นจักรยานตรงดิ่งมาที่ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า พอเดินเข้าประตูกวาดสายตามองไปรอบ ๆ กลับไม่เห็นเย่เหวินซีกับจางหยุนเซีย
“สองคนนี้ไปไหนล่ะ?” เธอถามซุน เสี่ยวหลาน
“ไปรอรับคนมาสัมภาษณ์ที่หน้าประตูค่ะ” ซุน เสี่ยวหลานหยุดเหยียบจักรเย็บผ้า เงยหน้าขึ้นมองจาง จู่เหริน “มีอะไรหรือเปล่าคะ? ให้ฉันฝากบอกให้ไหม?”
“เอาอย่างนี้นะ” จาง จู่เหรินขยับเข้าไปใกล้ “ช่วยบอกหยุนเซียให้หน่อยว่าหลังเลิกงานให้ไปหาฉันที่บ้านที เธอรู้ว่าเรื่องอะไร”
“ได้ค่ะ รับทราบค่ะ”
“ขอบใจนะเสี่ยวหลาน” จาง จู่เหรินโบกมือแล้วหันหลังเดินจากไป
บ่ายโมงครึ่ง แดดส่องลงมา บนถนนดินมีไอร้อนแผ่กระจาย
เย่เหวินซีและจางหยุนเซียยืนอยู่หน้าประตูเขตทหารใหญ่ แม้จะยืนอยู่ใต้ร่มไม้ แต่ทั้งสองคนก็ยังหน้าแดงกล่ำด้วยความร้อน