กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 532 โทรมเกินไป เก่าเกินไป
เย่เหวินซีและลู่เว่ยตงกินมื้อเที่ยงเสร็จ เวลาค่อนข้างจะก้ำกึ่ง
เดี๋ยวเธอต้องไปรับคนที่หน้าประตูจวินชู เธอจึงตัดสินใจไม่กลับไปที่ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า แต่ดึงลู่เว่ยตงไปนั่งคุยเล่นใต้ร่มไม้แทน
ลู่เว่ยตง “เมื่อเช้าหวังฮ่าวโทรหาผม เขาโทรมาจากบ้านฝั่งนู้น”
เย่เหวินซี “ออกจากบ้านเจียเหอเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
ลู่เว่ยตง “เขาบอกว่าตกลงกับผู้ใหญ่เรียบร้อยแล้ว พอกลับมาก็จะยื่นเรื่องขออนุญาตแต่งงาน ถ้าขั้นตอนเร็วคงอนุมัติลงมาในไม่ถึงเดือน”
“ดีจัง ในที่สุดสองคนนี้ก็ลงเอยกันเสียที” เย่เหวินซีพูดแสดงความยินดี
เธอยกมือขึ้นดูนาฬิกา “เอาล่ะ ไม่คุยกับคุณแล้ว ฉันต้องไปรับคนที่หน้าประตูจวินชู”
“อืม ไปเถอะ”
เธอขึ้นคร่อมจักรยานแล้วปั่นไปทางประตูใหญ่ของจวินชู ใช้เวลาปั่นไปถึงหน้าประตูประมาณสามถึงห้านาที