กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 527 ฉัน..ไปสนุกด้วยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
ลู่เว่ยฮวาไม่ส่งเสียง เดินตรงเข้าไปในห้อง ทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วนอนคว่ำหน้าไม่ขยับเขยื้อน ราวกับศพไร้วิญญาณ
เธอเดินเข้าไป ใช้เท้าเตะน่องของลู่เว่ยฮวาที่ห้อยอยู่ขอบเตียงเบา ๆ “เธอเป็นอะไรไปเนี่ย?”
ลู่เว่ยฮวาซุกใบหน้าลงกับหมอน ส่งเสียงอู้อี้ออกมา
“ฉันอยากเปลี่ยนอาชีพ...”
“ฮ่าฮ่าฮ่า เธออยากเปลี่ยนอาชีพไปทำอะไรล่ะ? มาขายเสื้อผ้ากับฉันไหม?” เย่เหวินซีหัวเราะพร้อมยื่นมือไปพลิกตัวลู่เว่ยฮวา
ลู่เว่ยฮวาถูกเย่เหวินซีพลิกตัวกลับมาเหมือนคนตาย เธอนอนหงายหน้านิ่งไม่ไหวติง สายตาจ้องเขม็งไปที่เพดาน
เย่เหวินซีนอนตะแคงลงข้าง ๆ เธอ ใช้มือข้างหนึ่งค้ำศีรษะไว้ พลางจ้องมองเธอ
“รอยคล้ำใต้ตาเธอนี่...”