กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 525 เสี่ยวเสวี่ย เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม?
ตอนที่เย่เหวินซีมาถึงร้านตัดเย็บเสื้อผ้า หลางอี้ฉินกำลังช่วยจางหยุนเซียเก็บกะละมังเคลือบที่ใส่กับข้าวตอนกลางวัน
“เหวินซีมาแล้วเหรอ?” หลางอี้ฉินเงยหน้าขึ้นถาม “ตอนเที่ยงกินข้าวหรือยัง?”
“กินแล้วค่ะ กินที่บ้านเสร็จถึงมา”
หลางอี้ฉินเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน “ปลาทอดกรอบตุ๋นผักกาดขาวหม้อนั้นที่คุณให้ฉันตุ๋น ตอนเช้าก่อนออกจากบ้านฉันก็ตั้งไฟไว้แล้ว ตุ๋นมาทั้งวันแล้ว
กะว่าน่าจะพอดีมื้อเย็นของพวกคุณพอดี คุณดูสิว่าตอนเย็นจะให้ฉันยกไปส่งที่บ้านคุณ หรือให้ยกไปไว้ไหน?”
เย่เหวินซีตบหน้าผากตัวเอง “โอย ฉันลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย!”
คราวก่อนเย่เหวินซีกินปลาทอดกรอบตุ๋นหม้อนี้แล้วอร่อยติดใจ ก็เลยรบกวนให้หลางอี้ฉินตุ๋นให้อีกหม้อในวันนี้
เธออยากให้คนในครอบครัวได้ลองชิมรสมือคุณป้าด้วยกัน