กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 501 สมควรแล้วที่คุณจะมีความสุขไปตลอดชีวิต
เย่เหวินซีและจางหยุนเซียหันไปมองเธอพร้อมกัน “ความเป็นมนุษย์?”
จางจู่เหรินวางเอกสารในมือลงแล้วโน้มตัวไปข้างหน้า “เหวินซี เธอทำให้ฉันนึกถึงตอนที่ฉันอยู่ในหน่วยประชาสัมพันธ์ของคอมมูนตอนฉันยังสาว”
“ตอนนั้นพวกเราก็จัดการแสดง ผู้นำสั่งว่า ‘ต้องมีระดับทางการเมือง’ พวกเราก็เลยพยายามใส่สโลแกนและป้ายคำขวัญเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง”
“ผลก็คือคนดูข้างล่างหลับกันหมด ต่อมามีนักประชาสัมพันธ์อาวุโสคนหนึ่งบอกฉันว่า... ‘สิ่งที่เธอขาดคือความเป็นมนุษย์’”
“‘สิ่งที่คนดูอยากเห็นไม่ใช่ป้ายคำขวัญ แต่เป็นสิ่งที่สามารถสัมผัสหัวใจของพวกเขาได้ต่างหาก’”
เย่เหวินซีไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาของเธอเปลี่ยนไป
เธอเข้าใจความหมายของจางจู่เหรินแล้ว เธอมัวแต่ยุ่งอยู่กับการเตรียมข้อมูล เอกสาร และตราประทับองค์กร