กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 340 ภรรยา ผมหิวแล้ว
ทั้งสองคนคลอเคลียกันอยู่นาน เย่เหวินซีขยขยับตัวไปมา รู้สึกเจ็บแปลบที่ก้นเพราะถูกเขากดทับ เธอพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่กลับถูกลู่เว่ยตงกดไว้จนขยับไม่ได้
“ไปกันเถอะ กลับบ้านกัน” เย่เหวินซีพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนระทวย
“คุณปลดปล่อยเสร็จแล้วเหรอ?” ลู่เว่ยตงก้มหน้ามองเธอ มุมปากยกขึ้น แววตาซ่อนเร้นความปรารถนาที่ยังไม่จางหาย “ถึงตา... ผมบ้างหรือยัง?”
ฝ่ามือของเขาสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อของเย่เหวินซี แต่ถูกเธอตีกลับด้วยฝ่ามือ
“ถ้าขืนทำแบบนี้ เราสองคนคงออกไปจากที่นี่ไม่ได้แน่” เย่เหวินซีถลึงตาใส่เขา
“เฮ้อ...” ลู่เว่ยตงถอนหายใจ เอนตัวไปพิงพนักเก้าอี้ “ผมว่าคุณตั้งใจมาทรมานผมชัด ๆ”