กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 310 มือบนงานออกแบบพวกนั้น กลับมีชีวิต
จางหยุนเซียพูดจบก็ลุกขึ้นยืน เธอเดินไปตรงหน้าเย่เหวินซีแล้วกุมมือเธอไว้
“เย่เหวินซี ฉันขอพูดอะไรสักสองประโยคได้ไหม?” เธอถามเสียงเบา แววตาแฝงความขัดเขินเล็กน้อย
“ได้สิพี่หยุนเซีย พี่อยากพูดอะไรก็พูดเลย” เย่เหวินซีกุมมือเธอตอบ
จางหยุนเซียสูดหายใจลึก หันไปทางทุกคน เธอยิ้มออกมาก่อน จากนั้นก็เอ่ยปากอย่างแผ่วเบา
“จริงๆ แล้วก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้รู้สึกว่าเรื่องนี้มันร้ายแรงอะไรเลย ฉันยังคอยเกลี้ยกล่อมเย่เหวินซีตลอดว่า เราไปแจ้งความตำรวจก็จบแล้ว”
“แต่เย่เหวินซีบอกกับพวกเราว่า คนพวกนี้จับยังไงก็ไม่หมด แล้วยิ่งนานไปก็คงยิ่งจับยากขึ้นเรื่อย ๆ”
“ดังนั้น พวกเราก็เลยรอ รอให้เย่เหวินซีคิดหาวิธีแก้ปัญหา รอให้เธอคิดแผนอะไรออกมา รอที่จะรายงานเรื่องนี้ให้พวกท่านผู้บังคับบัญชาฟัง”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงอ่อนลง