ตอนที่ 306 นึกไม่ถึงเลยว่าท่านจะปลีกเวลาว่างมาได้

ตอนที่ 306 นึกไม่ถึงเลยว่าท่านจะปลีกเวลาว่างมาได้

ลู่เว่ยตงเดินไปด้านหลังเธอแล้วสวมกอดเอวของเธอจากทางด้านหลัง เขาก้มหน้าลงเอาคางเกยไหล่เธอไว้

“นี่ ฉันยังเก็บกวาดไม่เสร็จเลยนะ” เย่เหวินซีที่กำลังเช็ดโต๊ะจำต้องหยุดมือลง

“เหนื่อยแล้วใช่ไหม?” ลู่เว่ยตงกระซิบถามข้างหูเธอ

“อืม... เฮ้อ...” เธอถอนหายใจยาวออกมา

เย่เหวินซีเลิกเช็ดโต๊ะทันที เธอหันกลับไปสวมกอดลู่เว่ยตงแล้วซุกหน้าลงกับซอกคอของเขา

ลู่เว่ยตงอุ้มเธอขึ้นมาเหมือนอุ้มเด็ก ให้เธอโอบคอเขาไว้ เขาประคองตัวเธอไว้

แล้วทั้งสองคนก็เดินเล่นช้า ๆ ไปรอบลานว่างหลังโกดังด้วยท่าทางแบบนั้น

ส่วนเย่เหวินซีก็ซบหน้าลงบนไหล่ของเขาอย่างอ่อนปวกเปียก