กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 298 ชื่อเสียงเป็นสิ่งที่ทำลายง่าย แต่สร้างยาก
“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอไม่ต้องทำแค่ความสะอาดแล้ว” เย่เหวินซีพูดด้วยรอยยิ้ม
“ให้มาเรียนรู้กับช่างเทคนิค ใช้จักรเย็บผ้าฝั่งโน้นฝึกฝนให้ดี เธอไม่ต้องจ่ายค่าเล่าเรียนหรอก”
หวังอิ่งเสวี่ยชะงักไป ก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืนทันที
“หา?? แบบนี้จะดีเหรอคะ? ฉันจะเรียนฟรีๆ ได้ยังไง!”
“ใครบอกว่าเธอเรียนฟรี? ฉันต้องการให้เธอมาช่วยงานต่างหากล่ะ” เย่เหวินซีพูด
“หา? แล้ว...ต้องการให้ฉันช่วยทำอะไรเหรอคะ?” หวังอิ่งเสวี่ยทำหน้าจริงจัง ทั้งประหม่าและคาดหวัง
เย่เหวินซีกะพริบตา แสร้งทำเป็นอุบไว้ก่อน
“ถึงตอนนั้นเธอก็จะรู้เองแหละ”
“อิ่งเสวี่ย ช่วยเอาพัสดุที่ส่งคืนมาเมื่อหลายวันก่อนที่แกะแล้ว ไปวางไว้ที่โต๊ะประชุมใหญ่ให้ฉันหน่อย”