กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 267 ฉันยังจะลางานไปหาภรรยาของนายได้อีกเหรอ?
วันรุ่งขึ้น ลู่เว่ยตงกลับไปที่ค่ายทหารก่อน เขากำลังเดินจ้ำอ้าวมุ่งหน้าไปยังห้องทำงาน
“หืม?” เขาชะงักฝีเท้า คิ้วขมวดมุ่น
ที่หน้าประตูมีกองยาและซองจดหมายสีน้ำตาลกองอยู่
เขาก้มลงเก็บมันขึ้นมา เปิดซองจดหมาย แล้วกวาดสายตามองเนื้อหาในจดหมาย
หางตากระตุก มุมปากกระตุก ใบหน้าดำทะมึนลงอย่างเห็นได้ชัด
เขาเดินไปสองก้าว แล้วเคาะประตูห้องทำงานของซูเฟิงดัง “ปัง ปัง ปัง”
เสียงเลื่อนเก้าอี้ดังมาจากข้างใน ก่อนที่ประตูจะถูกดึงเปิดออกอย่างแรง
ซูเฟิงปรากฏตัวขึ้นที่ประตูด้วยสีหน้าเย็นชา วินาทีที่เห็นลู่เว่ยตงและจดหมายในมือของเขา สีหน้าในเสี้ยววินาทีนั้นก็ควบคุมเอาไว้ไม่อยู่
ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น