กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 265 ถ้าฉันพิการไป ครึ่งชีวิตหลังของเธอคง...
รถไฟโคลงเคลงแล่นไปข้างหน้า ทิวทัศน์นอกหน้าต่างถอยร่นไปอย่างรวดเร็ว
ลู่เว่ยตงยืนอยู่ด้านหลังเธอ วาดแขนทั้งสองข้างโอบรอบเอวเธอ ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด
เขากำลังสอนวิชาป้องกันตัวและทักษะการต่อสู้เล็กๆ น้อยๆ ให้กับเย่เหวินซี
“ถ้าถูกกอดจากด้านหลัง ต้องดิ้นหลุดยังไง?”
แผงอกของเขาแนบชิดกับแผ่นหลังของเธอ ลมหายใจรดอยู่ข้างหู
เย่เหวินซีบิดตัวไปมา แขนทั้งสองข้างราวกับถูกห่วงเหล็กรัดเอาไว้ ขยับไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
จากนั้นเธอก็แอ่นตัวไปข้างหน้าข้างหลังอย่างไม่ระวังจนไปเสียดสีโดนอวัยวะบางส่วนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ลู่เว่ยตง “........”
ลูกกระเดือกของลู่เว่ยตงขยับขึ้นลง “การที่เธอถูไถไปมาแบบนี้ มีแต่จะทำให้เธอตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นนะ”