กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 88 พี่ทหารจ๋า พี่ทหารของฉัน....
รถจี๊ปแล่นไปตามถนนมุ่งสู่บ้านพักครอบครัวทหารอย่างราบรื่น
โจวซวี่เฉินกุมพวงมาลัย สายตาทอดมองไปข้างหน้า
“สหายเย่ ผมได้ยินมาว่าเมื่อไม่นานนี้คุณเปิดร้านตัดเย็บเสื้อผ้าในเขตบ้านพัก แถมยังจัดงานรับสมัครนางแบบเล็ก ๆ ด้วยเหรอ?”
เย่เหวินซีมองกระจกมองหลังของที่นั่งคนขับด้วยความประหลาดใจ
“สหายโจว คุณรู้ได้ยังไงคะ?”
มุมปากของโจวซวี่เฉินยกขึ้นเล็กน้อย
สบตากับเธอผ่านกระจก
“ดูเหมือนสหายเย่จะยังไม่ค่อยตระหนักถึงชื่อเสียงของตัวเองในตอนนี้สักเท่าไหร่”
“วันนั้นที่หน้าร้านสหกรณ์บริการครึกครื้นมาก คนมุงกันเป็นร้อยสองร้อยคน คนทั้งค่ายต่างก็พูดถึงเรื่องนี้กันทั้งนั้น”