กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 82 สหายเสี่ยวเย่ เธอช่วยชีวิตฉันไว้!
เช้าตรู่วันนี้ เสียงเด็กๆ วิ่งเล่นหยอกล้อกันดังมาจากนอกหน้าต่าง
เย่เหวินซีถูกปลุกให้ตื่น เหลือบมองนาฬิกา เจ็ดโมงครึ่งแล้ว
มีกระดาษโน้ตวางอยู่ข้างหมอน บนนั้นคือลายมือหนักแน่นทรงพลังของลู่เว่ยตง
“อุ่นข้าวไว้ในหม้อแล้ว ฉันไปออกกำลังกายนะ”
เธอวางโน้ตลง แล้วหลับตาลงอีกครั้ง
อดไม่ได้ที่จะทึ่งในพละกำลังอันล้นเหลือของลู่เว่ยตง
เมื่อคืนทั้งสองคนคลุกวงในกันจนถึงดึกดื่นค่อนคืน เขายังอุตส่าห์ตื่นมาอุ่นข้าวตอนตีห้า แล้วก็ไปฝึกออกกำลังกายต่อได้อีก
เย่เหวินซีรู้สึกแค่ว่าร่างกายอ่อนระทวยไปหมด อยากจะนอนต่ออีกสักหน่อย
“กริ๊งๆๆๆ—”