กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 74 ไหนบอกว่าจะไม่มีคนไง
ตอนที่ซูรั่นทั้งสามคนเดินมาถึงบอร์ดประชาสัมพันธ์ของโรงเรียน บริเวณโดยรอบยังไม่มีใครสักคน
พวกเธอมองดูนาฬิกา อีกห้านาทีจะถึงแปดโมง
หัวหน้าหวังพยักหน้าให้ซูรั่น เป็นเชิงบอกให้วางใจได้
ถัดจากนั้น
บนถนนสายหลักของเขตบ้านพักข้าราชการทหาร ซูรั่นก็มองเห็นคนที่เธอเฝ้าคิดถึงมาเนิ่นนาน
ลู่เว่ยตงกำลังเดินมาทางนี้เพียงลำพัง
ด้านนอกเขาสวมเสื้อโค้ททหารคลุมไว้ ด้านในคือเครื่องแบบทหารที่เรียบร้อยสง่างาม
รูปร่างที่สูงร้อยเก้าสิบกว่าเซนติเมตร สวมใส่ชุดนี้แล้วยิ่งดูผ่าเผยและสง่างามเป็นพิเศษ
แผ่นหลังและไหล่ของเขาเหยียดตรง ชายเครื่องแบบทหารพลิ้วไหวไปตามจังหวะการก้าวเดิน