กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 64 ตัวเองดูถูกเธอเกินไปจริงๆ
แขนข้างที่บาดเจ็บของเขาเป็นเพียงแค่การประคองเธอไว้หลวมๆ
ต้องพึ่งพาแขนอีกข้างเพียงข้างเดียว ในการอุ้มร่างของเธอเอาไว้ได้อย่างมั่นคง
เสียงของเย่เหวินซีดังก้องสะท้อนอยู่ในห้องน้ำแคบๆ อย่างต่อเนื่อง...
เธอรู้สึกเพียงว่าในหัวขาวโพลนไปหมด
“ลู่เว่ยตง...” เย่เหวินซีซบหน้าลงบนไหล่ของเขา ลมหายใจค่อนข้างไม่สม่ำเสมอ
“อืม” ลู่เว่ยตงเข้าใจดี เขาทำเพียงแค่ก้มหน้าลงไปจูบที่ลำคอของเธอเบาๆ
“แขนของคุณยังมีแผลอยู่นะ”
เธอค่อนข้างกังวลใจ
เพราะถึงยังไง รูปร่างของเธอก็ไม่ได้เล็กกะทัดรัดบอบบางเสียหน่อย