กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 56 ลู่เว่ยตงฉบับผู้หญิง?
เย่เหวินซีเดินดูของในร้านสหกรณ์บริการอย่างช้า ๆ
พื้นที่ที่นี่ไม่ถือว่ากว้างขวางนัก แต่ถึงจะเล็กก็มีของครบครัน
พื้นที่ขนาดเจ็ดแปดสิบตารางเมตร ผนังทาสีเขียวอ่อนสูงระดับครึ่งตัว
ครึ่งล่างเต็มไปด้วยรอยเปื้อนโคลนและรอยขีดข่วนที่เด็ก ๆ เตะลูกบอลทิ้งไว้
เพดานสูง เผยให้เห็นคานไม้ขนาดใหญ่ที่เปลือยเปล่า
หลอดไฟไส้สองสามดวงห้อยลงมา แสงสว่างไม่มากนักแต่ก็พอให้มองเห็นได้ชัดเจน
สุดห้องโถงมีประตูบานเล็ก ทะลุไปยังโกดังหลังร้านและห้องพักพนักงาน
บนประตูแขวนป้ายไม้เขียนว่า “คนนอกห้ามเข้า”
ตู้กระจกกรอบไม้สีน้ำตาลเข้มตั้งเรียงชิดผนังเป็นรูปตัวแอลตรงมุม