ตอนที่ 52 ทำไมล่ะ? ฉันกลายเป็นส่วนหนึ่งในบทเพลย์ของพวกคุณแล้วใช่ไหม

ตอนที่ 52 ทำไมล่ะ? ฉันกลายเป็นส่วนหนึ่งในบทเพลย์ของพวกคุณแล้วใช่ไหม

“ลู่เว่ยตง! แขนคุณ!” เย่เหวินซีอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ

ตำแหน่งบาดแผลที่ต้นแขนของลู่เว่ยตง เสื้อเชิ้ตถูกชโลมไปด้วยสีแดงเข้มเป็นวงกว้าง

เย่เหวินซีเข้าใจในทันที คงเป็นเพราะเมื่อคืนที่คอยอุ้มและพยุงเธอไปมา ทำให้บาดแผลฉีกขาดอีกครั้งแน่ๆ

เธอรีบยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาทันที

ลู่เว่ยตงมองท่าทางร้อนรนของเธอแล้วยิ้มอย่างหยอกเย้า “ทำไมถึงอยากถอดเสื้อฉันล่ะ?”

เย่เหวินซีถลึงตาใส่เขาอย่างแรง “คุณไม่เห็นเหรอว่าแผลเลือดออกอีกแล้ว?!”

“ไม่ร้ายแรงหรอก” ลู่เว่ยตงเหลือบมองแขน น้ำเสียงสบายๆ

เย่เหวินซีกระชากเสื้อเชิ้ตของเขาออกอย่างแรงแล้วมองไปที่บาดแผลนั้น

รอยเย็บเห็นได้ชัดว่าฉีกขาดออก รอยเลือดผสมกับน้ำเหลืองเหนียวเหนอะหนะอยู่รอบๆ ดูแล้วเจ็บปวดแทน