กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 38 นายควรจะเรียกฉันว่า...พี่สะใภ้
ลู่เว่ยตงพักอยู่ในห้องพักเดี่ยว เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง จะเห็นตำแหน่งที่รถจอดอยู่พอดี
เขารีบเดินไปที่หน้าต่าง เปิดหน้าต่างแล้วชะโงกหน้ามองลงไป
เขาเห็นเย่เหวินซีเดินไปมาอยู่ข้างรถ มีทหารเดินผ่านหลายคนเหลียวมองพิจารณาเธอ
ยิ่งไปกว่านั้น บางคนถึงกับหยุดเดิน เย่เหวินซียังคงยิ้มและพยักหน้าทักทายพวกเขา
จากหน้าต่างห้องข้าง ๆ มีเสียงซุบซิบดังหึ่ง ๆ ลู่เว่ยตงมองซ้ายมองขวา ให้ตายเถอะ
หน้าต่างแต่ละบานมีคนชะโงกหน้าออกมาสองสามคน ทั้งหอพักดูเหมือนเครื่องตีตัวตุ่นไม่มีผิด
หน้าของลู่เว่ยตงเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำทันที
เขาปิดประตูดังปัง วิ่งเหยาะ ๆ ลงไปข้างล่าง ทหารที่เดินผ่านต่างยืนตรงทำความเคารพ