ตอนที่ 31 เรามาทำกันอีกสักรอบไหม?

ตอนที่ 31 เรามาทำกันอีกสักรอบไหม?

ลู่เว่ยตงกระซิบเรียกชื่อของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอยู่ข้างหู

“เหวินซี... เหวินซี...”

เขาออกแรงกอดเธอแน่นขึ้นราวกับต้องการจะขยำรวมร่างของเธอให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของเขา

เขาซึมซับกลิ่นหอมเฉพาะตัวบนร่างของเธอที่ทำให้เขารู้สึกสงบและลุ่มหลงอย่างตะกละตะกลาม

เสียงกระซิบเรียกแต่ละครั้งราวกับมีมนตร์สะกดที่สามารถทะลวงผ่านกำแพงหัวใจที่เย่เหวินซีสร้างขึ้นมาได้

ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อยราวกับตอบสนองไปก่อนที่สมองจะทันได้ใช้เหตุผล

มือที่เดิมทียันอยู่บนหน้าอกของเขาค่อย ๆ ยกขึ้นและเอื้อมไปโอบรอบเอวของเขา

ในที่สุดก็กอดตอบเขาอย่างแผ่วเบาแต่กลับแฝงไปด้วยความหนักแน่น

เมื่อสัมผัสได้ถึงการตอบสนองของคนในอ้อมกอด