กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลเป็นวงกลม
ตอนที่ 7 ในที่สุดก็ใช้ชีวิตได้อย่างมั่นคงแล้ว
เมื่อถึงต้นยามซวี หลงจู๊ติงก็เดินมาเรียกเซียวหานไปกินข้าว
เซียวหานรีบเก็บข้าวของให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินตามเขาไปยังห้องแห่งหนึ่งที่อยู่ติดกับครัวด้านหลัง
หลงจู๊ติงชี้บอกสถานที่กินข้าวให้เธอแล้วก็เดินจากไป
เวลานี้ลูกค้าที่มากินอาหารในภัตตาคารเหลืออยู่ไม่มากแล้ว คนงานในร้านจึงผลัดเปลี่ยนกันมากินอาหารเย็น
ตอนที่เซียวหานเดินเข้าไป เธอเห็นเสี่ยวเอ้อร์คนหนึ่งซึ่งมีหน้าที่เก็บโต๊ะและถ้วยชาม กำลังยกอาหารที่ลูกค้ากินเหลือเข้ามาวางไว้บนโต๊ะพอดี
ส่วนหญิงวัยกลางคนสองคนที่กำลังกินข้าวอยู่ ซึ่งดูจากท่าทางก็รู้ว่าเป็นคนงานช่วยงานในครัว ต่างรีบยื่นตะเกียบไปคีบอาหารประเภทเนื้อสัตว์ที่เหลืออยู่เพียงนิดเดียวมากินทันที
เซียวหานเข้าใจขึ้นมาในทันใดว่า อาหารที่พนักงานภัตตาคารอย่างพวกเธอได้กิน คงเป็นอาหารสารพัดอย่างที่ลูกค้ากินเหลือเอาไว้นั่นเอง