ตอนที่ 1 การข้ามภพสุดอาภัพ

ตอนที่ 1 การข้ามภพสุดอาภัพ

เซียวหานยืนเหม่ออยู่หน้าประตูเมืองโบราณที่ดูเก่าคร่ำคร่าและเต็มไปด้วยฝุ่นมาพักใหญ่แล้ว

สาเหตุหลักก็เพราะจนถึงตอนนี้ เธอยังทำใจยอมรับทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้

ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอยังอยู่ในเมืองใหญ่ยุคปัจจุบันที่เต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้าแท้ๆ แล้วทำไมพอถูกลมพายุหอบขึ้นฟ้า ตกลงมาอีกทีถึงได้มาโผล่อยู่หน้าประตูเมืองโบราณแห่งนี้ ที่มีผู้คนเดินเข้าออกกันขวักไขว่ แต่กลับไม่มีใครสวมเสื้อผ้าแบบคนยุคปัจจุบันเลยสักคน

ไม่มีกล้องถ่ายทำ ไม่มีเจ้าหน้าที่กองถ่าย เพราะฉะนั้นที่นี่ก็คงไม่ใช่สถานที่ถ่ายทำละครย้อนยุคแห่งไหนแน่นอน

น่าสงสารเธอที่ทั้งขยี้ตา ทั้งหยิกต้นขาตัวเอง แต่ภาพตรงหน้าก็ยังไม่หายไปไหน แถมความเจ็บยังยืนยันอีกด้วยว่าตอนนี้เธอมีสติครบถ้วน ไม่ได้กำลังฝันอยู่