เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 อักขระมังกร
คำพูดของเย่เป่ยสำหรับหลิงจื้อแล้ว เปรียบเสมือนยาบำรุงหัวใจที่ทำให้หลิงจื้อคลายความกังวลลงได้
“ตระกูลหลิงย่อมไม่ทำให้ประมุขสหพันธ์ผิดหวัง!”
หลิงจื้อกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แฝงด้วยความหนักแน่น
ในสายตาของคนภายนอก การที่ตระกูลหลิงยอมสยบต่อคนหนุ่มเพียงคนเดียวนั้น ถือเป็นการไม่รักษาหน้าตนเองอย่างยิ่ง
ทว่าหลิงจื้อในยามนี้กลับชัดแจ้งในใจว่า นี่คือวาสนาครั้งใหญ่ในรอบพันปีที่ตกมาถึงตระกูลหลิง
ยอมรับว่าตระกูลหลิงถูกเย่เป่ยสังหารผู้อาวุโสตระกูลไปหนึ่งคน แต่เมื่อเทียบกับความรุ่งโรจน์อันไร้ผู้ใดเทียบที่จะเกิดขึ้นกับตระกูลหลิงในภายภาคหน้าแล้ว ก็ถือว่ามิได้นับเป็นสิ่งใด
อีกทั้งขณะที่เย่เป่ยสังหารผู้อาวุโสตระกูลหลิงนั้น ทั้งสองฝ่ายยังอยู่ในสถานะศัตรู จึงมิอาจกล่าวโทษได้
“เจ้าไปจัดการธุระของเจ้าก่อนเถิด!” เย่เป่ยกล่าวขึ้นอย่างช้าๆ