0160

⬢⬢⬢

ตอนที่ 160 ตู๋กูหนาน

สุดท้ายเสวี่ยอู๋เหินก็จากไปอย่างอาลัยอาวรณ์ เย่เป่ยเฝ้ามองแผ่นหลังสูงโปร่งของนางจนลับสายตา ก่อนจะก้าวเดินบนเส้นทางกลับสู่นครหยวนเฉิง

ทว่าเย่เป่ยไม่รู้เลยว่าเสวี่ยอู๋เหินมิได้เดินจากไปไกล นางค่อยๆ ก้าวออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่ เฝ้ามองแผ่นหลังของเย่เป่ยที่ลับหายไปอย่างเงียบเชียบ

ผ่านไปเนิ่นนาน เสวี่ยอู๋เหินขบฟันขาวสะอาดแน่น พึมพำกับตนเองแผ่วเบาว่า “หากเจ้ากล้าไปโปรยเสน่ห์ที่ไหนอีก แล้วข้ารู้เข้า ระวังตัวไว้ให้ดี ข้าจะตีเจ้าให้ตายเชียว”

......

หลายวันต่อมา เย่เป่ยเดินทางมาถึงภายนอกนครหยวนเฉิง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เย่เป่ยก็เข้าเมืองอย่างต่ำต้อย เขาซื้อหน้ากากและเสื้อคลุมเพื่อปิดบังโฉมหน้าที่แท้จริง

ปัจจุบันในแคว้นเทียนอู่ ‘เย่เป่ย’ ได้ตายไปแล้ว นี่จึงเป็นโอกาสดีที่สุดที่เย่เป่ยจะสร้างความแข็งแกร่งให้แก่ตนเอง