0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 ขอบเขตทะลวงเร้นลับขั้นหก

เสวี่ยอู๋เหินมิใช่สตรีตัวน้อยที่รู้จักออดอ้อนโปรยเสน่ห์ นางมีความคิดเป็นของตนเองอย่างยิ่ง

ยามนี้ที่นางโผเข้าสู่อ้อมกอดของเย่เป่ยอย่างเต็มใจ ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะความซาบซึ้งใจจนไม่อาจหักห้ามใจตนเองได้

หลังจากกอดกันได้ครู่หนึ่ง เย่เป่ยก็หัวเราะร่ากล่าวว่า “หลงใหลในมาดอันองอาจดั่งเทพยุทธ์ของข้าแล้วรึ?”

“เจ้า? คำว่ามาดเทพยุทธ์สี่คำนี้มีความเกี่ยวข้องอันใดกับเจ้ากัน? เจ้าก็เป็นแค่คนพาลคนหนึ่งเท่านั้น”

เสวี่ยอู๋เหินถอยหลังไปสองก้าว แสดงท่าทีเหยียดหยามอย่างไม่เหลือเยื่อใย

“เช่นนั้นเจ้าก็ให้คนพาลผู้นี้กอดอีกสักคราเถิด กอดนานเสียจนข้าไม่อยากปล่อยมือเสียแล้ว”

“ไม่ได้ ต้องให้ข้า...”

“ช่างยุ่งยากจริง”