0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 ปล้นชิง

คำพูดของหลงอวี่ทำให้เย่เป่ยครุ่นคิดในใจ

หากราชันพิทักษ์อุดรมิได้สิ้นความทะเยอทะยาน และใช้เขาเย่เป่ยเป็นข้ออ้างในการยึดครองนครหลวงเช่นนี้ อนาคตข้างหน้าตัวเย่เป่ยเกรงว่าจะกลายเป็นคนบาป!

“คิดสิ่งใดอยู่? ยังจะเข้าเมืองหรือไม่?” หลงอวี่ถาม

“เข้า!” เย่เป่ยพยักหน้าอย่างหนักแน่น

ต่อให้ไม่อาจสังหารราชันพิทักษ์อุดรได้ การสร้างความวุ่นวายแก่ตระกูลหวังหรือตระกูลจ่านก็นับว่าเป็นเรื่องดีไม่น้อย

มาถึงขั้นนี้แล้ว เย่เป่ยไม่เกรงกลัวที่จะเป่ากระแสความขัดแย้งนี้ให้ใหญ่โตขึ้นอีก

ในเสี้ยวพริบตาที่ทั้งสองเดินผ่านประตูนครหลวง สายตาคู่หนึ่งนับสิบก็จ้องเขม็งมาที่เย่เป่ยพร้อมกัน

ทันทีที่ทั้งสองคนเดินผ่านประตูนครหลวง ในช่วงเวลาเดียวกัน สายตากว่าสิบคู่ก็จ้องเขม็งมาที่เย่เป่ย