0128

⬢⬢⬢

ตอนที่ 128 คลื่นลมโหมกระหน่ำ

เย่เป่ยสัมผัสได้ชัดเจนว่าหลงอวี่กำลังปกปิดความลับบางอย่างอยู่ เขาคาดคั้นถามไปสองสามประโยค เมื่อเห็นว่าหลงอวี่ไม่ยอมปริปาก เย่เป่ยจึงล้มเลิกไป

“ไม่บอกก็ตามใจ!” เย่เป่ยกล่าวด้วยความหงุดหงิดใจเล็กน้อย

“แหม อย่าโมโหไปเลยหน่า เดี๋ยววันหลังจะบอกเจ้าเอง”

หลงอวี่กะพริบตาคู่สวย งดงามเหลือล้ำจนน่าตกตะลึง

หัวใจของเย่เป่ยเต้นเร็วกว่าปกติเล็กน้อย ทว่าฉับพลันนั้นเขากลับนึกถึงจีเยวี่ย นึกถึงเสวี่ยอู๋เหิน

โดยเฉพาะเสวี่ยอู๋เหิน ยามที่เย่เป่ยนึกถึงนาง เขาก็รู้สึกจนใจไปทั้งหัวใจ

หากวันหน้าพบกับเสวี่ยอู๋เหินอีก เขาคงต้องถูกนางหาเรื่องตอแยสารพัดอย่างแน่นอน

ทว่าเย่เป่ยกลับไม่อยากโต้ตอบ คิดเสียว่าอย่างไรเสีย เขากับเสวี่ยอู๋เหินก็เคยมีความสัมพันธ์ฉะนั้นมาแล้ว