0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 ฆ่าแล้วจะทำไม

เย่เป่ยยืนนิ่งอยู่นานราวกับเพิ่งได้สติ เขาแบกกระบี่มารไว้บนหลังแล้วค่อย ๆ ก้าวเดินจากไป

เสวี่ยอู๋เหินกำกระบี่ในมือแน่น นางคิดจะจู่โจมสังหารเย่เป่ยอยู่หลายครั้ง แต่ก็ข่มใจเอาไว้ได้

การเกิดความสัมพันธ์เช่นนั้นกับเย่เป่ยโดยไม่ตั้งใจ ทำให้เสวี่ยอู๋เหินถูกปกคลุมไปด้วยเงาทมิฬในจิตใจ นางปรารถนาอย่างยิ่งที่จะสังหารเย่เป่ยเพื่อให้ความลับนี้ถูกฝังกลบไปตลอดกาล

ทว่าเสวี่ยอู๋เหินกลับลงมือไม่ลง เพราะนางรู้ดีว่านั่นเป็นเพียงอุบัติเหตุ

ในขณะที่เสวี่ยอู๋เหินกำลังต่อสู้กับจิตใจตนเอง เย่เป่ยก็ได้จากไปไกลแล้ว

สองวันต่อมา เย่เป่ยเดินออกมาจากแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู แต่เขาคาดไม่ถึงว่าภายนอกนั้นได้มีการวางตาข่ายฟ้าตาข่ายดินเพื่อจัดการเขาไว้แล้ว ทุกหนทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยยอดฝีมือที่ปิดล้อมทางออกสำคัญทั้งหมดเอาไว้

“เย่เป่ย ข้ารอเจ้ามานานมากแล้ว”

ร่างหนึ่งที่เย่เป่ยคุ้นเคยปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับผู้ติดตามอีกหลายสิบคน