กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 ลานเต๋าเทพมาร
เมื่อเสวี่ยอู๋เหินได้ยินคำนี้ ก็รู้ทันทีว่าถูกผู้อาวุโสจับไต๋ได้แล้ว
ทว่าเสวี่ยอู๋เหินไม่กังวลว่าผู้อาวุโสจะทำร้ายนาง เพราะนางคือคนของตระกูลเสวี่ย
ตราบใดที่ตระกูลเสวี่ยยังไม่เสื่อมถอย ต่อให้เป็นจักรพรรดิเทียนอู่ในปัจจุบัน ก็ไม่กล้าลงมือกับเสวี่ยอู๋เหินโดยง่าย
“ข้าไม่เข้าใจว่าผู้อาวุโสกำลังกล่าวเรื่องอันใด ขออภัย ข้าต้องไปแล้ว”
เสวี่ยอู๋เหินยิ้มบาง ก้าวเท้าเดินจากไปทันที
ไม่มีผู้ใดกล้าขวางทางเสวี่ยอู๋เหิน ได้แต่จ้องมองนางเดินห่างออกไป
เย่เป่ยรู้สึกอัดอั้นเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าอาภรณ์ห้วงสุญญตากำลังจะหมดฤทธิ์ เย่เป่ยสมองหมุนติ้ว ครุ่นคิดหาหนทางรับมือ
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เห็นทีคงเหลือเพียงวิธีเดียวเท่านั้น