กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 ฌานสมาธิพระสูตรแปรมาร
เย่เป่ยไม่คิดปฏิเสธอีกครั้ง เพราะเขามีความสนใจในพระสูตรแปรมารของเผ่าเทพเถื่อนอยู่อย่างมหาศาลจริง ๆ
เพียงแต่หากเผ่าเทพเถื่อนไม่เต็มใจให้ดู เขาก็จะไม่เอ่ยปาก ทั้งจะไม่ฝืนบังคับ
เพราะเย่เป่ยไม่ใช่เผ่าหมาป่า เขาย่อมมีบรรทัดฐานในการเป็นคน
ผู้คนทั้งปวงในเผ่าเทพเถื่อนต่างไม่มีความเห็นแย้งต่อการตัดสินใจของหมานหวง เพราะอย่างไรเย่เป่ยก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเผ่าเทพเถื่อนไว้
หากปราศจากเย่เป่ยที่ใช้พลังวิชามังกรในตอนท้ายจนขับไล่เผ่าหมาป่าไปได้ ป่านนี้เผ่าเทพเถื่อนคงไม่หลงเหลืออยู่อีกแล้ว
“สหายเย่ ท่านตามข้ามาเถิด”
หมานหวงลุกขึ้นยืน
“ตกลง”