เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 98 เซียวพ่อจวิน
ขณะที่หวังฉางหมิงเอ่ยคำนั้น เขาก็จ้องมองเย่เป่ยเขม็ง หวังจะเห็นความประหม่าหรือความไม่สงบจากดวงตาของอีกฝ่าย
ทว่าน่าเสียดาย เย่เป่ยนั้นสุขุมเยือกเย็นยิ่งนัก เขาตอบกลับอย่างเรียบเฉยว่า “เริ่มต่อเมื่อใดก็ได้!”
“หวังว่าเจ้าจะโชคดี และไม่สูญเสียสิ่งที่ล้ำค่าไปเพียงเพราะความใจร้อน” หวังฉางหมิงเผยรอยยิ้ม
คำพูดของเขามีนัยสองชั้น อย่างแรกคือการเกริ่นเตือนเย่เป่ยว่า เขาคงไปได้ไม่ไกลนัก
อย่างที่สองคือการประชดประชันว่าเย่เป่ยไม่ประมาณตน และสุดท้ายจะต้องรนหาที่ตายเอง!
เขาคิดว่าเย่เป่ยฟังไม่ออก แต่ความจริงแล้วเย่เป่ยเพียงแค่อาจไม่ใส่ใจจะถือสาหาความกับอีกฝ่ายเท่านั้น
จากนั้น หวังฉางหมิงก็ให้ผู้บำเพ็ญที่รั้งอันดับห้าสิบแปดขึ้นสนาม เพื่อประลองกับเย่เป่ย
หวังฉางหมิงคุมจังหวะเวลานี้ได้เป็นอย่างดี เพราะอาการบาดเจ็บของเย่เป่ยยังไม่หายสนิท