0048

⬢⬢⬢

ตอนที่ 48 ไอ้เจ้าคนขี้ขลาด

ไม่ว่าสวรรค์จะพลิกผันได้หรือไม่ ตราบใดที่ยังพอมีหวัง เย่เป่ยย่อมไม่ยอมแพ้!

“ข้าจะต้องบรรลุระดับป้ายบรรพชนให้ได้ ไม่มีผู้ใดมาขัดขวางข้าได้!”

เย่เป่ยกำหมัดพึมพำ แววตาทอประกายแน่วแน่ขึ้น!

“เจ้าพึมพำอันใดอยู่?”

เสียงของจีเยวี่ยดังขึ้น ฉับพลันนั้นนางก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเย่เป่ย

เย่เป่ยเงยหน้ามองดรุณีน้อยโฉมงามเยี่ยงบุปผาตรงหน้า ชีพจรในอกเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ทว่าเขาปกปิดมันไว้อย่างมิดชิด

“ขอบคุณสำหรับด้ายแดงของเจ้า”

เย่เป่ยกล่าวประโยคนี้พร้อมกับคิดจะถอดด้ายแดงบนข้อมือคืนให้แก่จีเยวี่ย