เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 จุดสูงสุดของขอบเขตหลอมปราณ
เยี่ยนชิงเทียนเร่งไล่ตามออกมานอกเมือง แต่ความเร็วของเขานั้นเทียบเย่เป่ยไม่ได้ ทำได้เพียงมองดูเย่เป่ยทิ้งห่างออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ ด้วยดวงตาอันว่างเปล่า
“อ๊า...”
อารมณ์ของเยี่ยนชิงเทียนพลุ่งพล่าน จิตสังหารน่าสะพรึงกลัว รู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจถึงขีดสุด
ทว่าต่อให้เยี่ยนชิงเทียนไม่ยินยอมเพียงใดก็ไร้ประโยชน์ เย่เป่ยหนีรอดไปแล้ว
......
เย่เป่ยพุ่งตัวเข้าสู่หุบเขาลึก เมื่อเห็นว่าด้านหลังไม่มีผู้ใดไล่ตามมาแล้ว เขาจึงหยุดฝีเท้าลง มาไม่ทันได้พักหายใจก็รู้สึกได้ถึงกระแสโลหิตที่ปั่นป่วนจนกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
“ขอบเขตรวมกฎแข็งแกร่งสมชื่อจริงๆ” เย่เป่ยพึมพำกับตนเอง แววตาเย็นเยียบ เขาเพิ่งรับฝ่ามือของเยี่ยนชิงเทียนไป แม้จะขืนทนรับไว้ได้แต่ก็ได้รับบาดเจ็บ
ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น!