0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 สังหารชำระแค้น

เมื่อไป๋หยางลงมือ บรรยากาศในสนามก็พลันปะทุเดือด

“ไป๋หยางแห่งตระกูลไป๋ถึงขอบเขตหลอมปราณชั้นฟ้าที่แปดแล้ว เย่เป่ยคงไม่ใช่คู่มือของเขาเป็นแน่”

“นั่นก็ไม่แน่ ในเมื่อเย่เป่ยกล้าที่อยู่ต่อโดยไม่หลบหนี ย่อมต้องมีหนทางรับมือเป็นแน่”

“พูดยาก พูดยาก บางทีเย่เป่ยอาจเพียงแค่ฝืนทำเป็นเก่งไปอย่างนั้นเอง”

ในระหว่างที่ผู้คนกำลังคาดเดา เย่เป่ยก็ลงมือ เขาถลันหมัดขวาออกไปเพื่อเผชิญหน้ากับไป๋หยาง

ปัง!

ในพริบตา หมัดและฝ่ามือของทั้งสองก็กระแทกเข้าหากัน ปราณแสงสีทองกระจายตัวออกและเบ่งบานอยู่กลางอากาศ

“ตายซะ!”