0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 การปราบลง

การจู่โจมของไป๋หลิงรุกคืบเข้ามาใกล้ ทว่าเย่เป่ยมิได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

ไป๋หลิงเห็นดังนั้น ในแววตาก็ปรากฏความเหยียดหยามขึ้นวูบหนึ่ง

ในความคิดของนาง เย่เป่ยกลายเป็นคนไร้ค่าไปแล้ว นางเพียงฝ่ามือเดียวก็สามารถซัดเย่เป่ยให้กระเด็นออกไปได้

ผู้คนรอบข้างดูราวกับคาดการณ์ภาพนี้ไว้แล้ว หลายคนจ้องมองเย่เป่ยด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันราวกับจะหัวเราะหรือไม่ออก

พวกเขาล้วนอยากเห็นคุณชายแห่งตระกูลเย่ผู้นี้พ่ายแพ้ต่อสตรีกลางฝูงชน

จนกระทั่งฝ่ามือของไป๋หลิงอยู่ห่างจากใบหน้าของเย่เป่ยไม่ถึงสามฉื่อ เย่เป่ยถึงได้ยกมือขึ้นในที่สุด

“เจ้า ยังไม่พอ”

เย่เป่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา มือที่ยกขึ้นนั้นราวกับสายฟ้า คว้าข้อมือของไป๋หลิงไว้ได้