เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ดวงจิตมังกรฟ้าบุพกาล
ความแค้นที่ไร้สิ้นสุดทำให้จิตใจที่ปรารถนาจะแข็งแกร่งของเย่เป่ยหนักแน่นดั่งเหล็กกล้า
เขากลืนกินปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินบำเพ็ญอย่างบ้าคลั่ง ความเร็วในการเลื่อนระดับตบะราวกับอัจฉริยะปีศาจ
ขอบเขตหลอมปราณขั้นหนึ่ง ขอบเขตหลอมปราณขั้นสอง...ขอบเขตหลอมปราณขั้นห้า...
เพียงไม่นาน เย่เป่ยก็ทะลวงถึงขอบเขตหลอมปราณขั้นเจ็ด
ขอบเขตหลอมปราณขั้นเจ็ด นี่คือระดับตบะของเย่เป่ยก่อนที่ดวงจิตมรรคมังกรเทพจะถูกแย่งชิงไป ในยามนี้หลังจากดวงจิตมรรคถือกำเนิดใหม่ เย่เป่ยได้บรรลุถึงระดับเดิมอีกครั้ง
เยี่ยนชิงเทียนและไป๋หลิง ต่อให้ฝันก็คงไม่คาดคิดว่าเย่เป่ยจะมีวาสนาฝืนลิขิตสวรรค์ถึงเพียงนี้
ผ่านไปหนึ่งคืน เย่เป่ยกลับไปยังจวนตระกูลเย่ในเมืองหยวนเฉิง พุ่งเข้าห้องพักแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปื้อนเลือดออก
“คุณชายเจ้าคะ ฮูหยินสั่งว่าหากท่านกลับมาแล้วให้ไปพบท่านเดี๋ยวนี้”