เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 498 ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป
“คุณว่า…โลกที่ก้อนหินสร้างขึ้นจะเป็นอย่างไร”
ตอนหยางหลี่พูดเช่นนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความใฝ่ฝัน ตรงหางตายังมีน้ำตาคลอ ดูน่าสงสารจับใจ
เจี้ยงเฉินกลอกตาอย่างเอือมระอา ยื่นมือยัดแตงโมลูกหนึ่งใส่มือเธอ “ทำอย่างกับกำลังจะสังเวยตัวเองอย่างนั้นแหละ แม้ฉันจะไม่รู้ว่าเหตุใดจุดเริ่มต้นของเส้นสายแห่งโชคชะตาจึงเป็นเธอ แต่ฉันยืนยันได้ว่า การเสียสละของเธอต้องไร้ความหมายแน่นอน เพราะไม่ว่าจะเป็นเธอในฐานะคนธรรมดา หรือเธอในฐานะกายาผีดิบ การเสียสละก็ไม่มากพอจะสั่นคลอนอะไรได้”
หยางหลี่ผ่าแตงโมออกด้วยฝ่ามืออย่างไม่สบอารมณ์ “ทำไมถึงบอกว่าสั่นคลอนอะไรไม่ได้ ฉันเองก็สำคัญมากเหมือนกัน คุณดูสิ ทุกครั้งที่ก้อนหินได้ยินว่าฉันถูกไล่ล่า เขาร้อนใจแค่ไหน”
“นั่นก็สำหรับอวี๋หงสือ แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน ถ้าเธอตาย อย่างมากฉันก็แค่ไปร่วมงานศพ แล้วโปรยเมล็ดแตงหนึ่งกำมือเซ่นไหว้เธอ”
หยางหลี่เบิกตากว้าง ทำท่าราวกับถูกทำร้ายจิตใจ “สรุปแล้วฉันมีค่าแค่เมล็ดแตงหนึ่งกำมือหรือ แม้แต่เงินกระดาษก็ไม่เผาให้กันเลย”
“ฉันไม่เคยเชื่อของพรรค์นั้นอยู่แล้ว ถ้าเธอคิดว่าจำเป็น ฉันจะเตือนก้อนหินให้เตรียมไว้มากหน่อย แต่ฉันเดาว่าตอนนั้นก้อนหินคงไม่มีเวลาเผาเงินกระดาษหรอก” เจี้ยงเฉินแย่งแตงโมมาครึ่งลูกแล้วพูดอย่างหนักแน่น “เธอก็รู้ ข้างกายก้อนหินไม่เคยขาดผู้หญิง เธอแค่ได้เปรียบเพราะมาก่อนเท่านั้น ไม่อย่างนั้นถ้าวัดกันที่บุคลิก เธอสู้ลานีได้หรือ”
หยางหลี่กะพริบตา “เธอเป็นครึ่งเทพ แถมยังเป็นองค์หญิง สู้ไม่ได้จริง ๆ”