เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 481 แบทแมนผู้หัวเราะเปิดฉากก่อน
แพลตฟอร์มเรือนยอดบนจุดสูงสุดของพฤกษามาร
ทิวทัศน์ที่นี่งดงามยิ่งนัก เมื่อยืนอยู่ริมขอบเรือนยอดก็สามารถมองเห็นทัศนียภาพอันตระการตาของโลกมนุษย์ได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะยามที่ความงดงามเหล่านี้หลอมรวมเข้ากับพืชพรรณแห่งโลกมาร
จะว่าไปแล้ว โลกของเดวิลเมย์ครายมีกรอบโลกที่พิลึกพิลั่นมาก โลกใบนี้มีทั้งเทวทูตและมารร้าย ทว่าเทวทูตกลับปรากฏตัวน้อยยิ่ง ส่วนมารร้ายกลับคอยกระโดดขึ้นมาจากโลกมารเพื่อสร้างความวุ่นวายอยู่เรื่อย ซ้ำยังมีมนุษย์จำนวนมากที่ศรัทธามารร้ายและอัญเชิญพวกเขาออกมา กระทั่งตกหลุมรักหรือให้กำเนิดบุตรกับมารร้ายก็ยังมี ดันเต้กับเวอร์จิลก็คือตัวอย่าง
ทว่าแม้ความต่างของเผ่าพันธุ์จะไม่ได้ถึงขั้นให้กำเนิดทายาทไม่ได้โดยสิ้นเชิง แต่ทฤษฎีการแบ่งแยกทางชีววิทยาก็ยังคงส่งผลอยู่ ดังนั้นตลอดการเดินทางทั่วสารทิศของดันเต้ ครึ่งมารที่เขาได้พบเจอจริง ๆ จึงมีเพียงเนโรคนเดียว แถมยังเป็นหน่อเนื้อเชื้อไขของพี่ชายเขาเสียด้วย
ก็เหมือนกับที่สตาร์วอร์สคือความรักความแค้นของตระกูลสกายวอล์คเกอร์ สมาชิกในครอบครัวที่ ‘โดดเด่น’ เกินไปบางครั้งก็มักจะก่อให้เกิดความโกลาหล คนบ้านดันเต้นี้ต่างก็เป็นตัวก่อเรื่องกันทั้งนั้น!
อึ่ก! อั่ก! ฮ่าาา!
อวี๋หงสือดึงสติกลับมา ละสายตาจากการชมทิวทัศน์ เมื่อหันกลับไปก็เห็นฉากเด็ดเข้าให้ เนโรกับเวอร์จิลสองพ่อลูกกำลังถือดาบยมราชแทงกันไปมาอยู่ตรงนั้น...