เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 469 มีความสามารถก็สู้เดี่ยวสิ อย่าเรียกตำแหน่งป่ามาช่วย
สัตว์หางงั้นเหรอ ระดับไหนกัน พวกมันจะออกมาสู้กับทหารปลายแถวตามใจชอบได้ที่ไหน
แน่นอนว่าต้องใช้ในช่วงเวลาสำคัญเท่านั้น ยูงลี่กับชูคาคุ รวมถึงสัตว์หางตัวอื่น ๆ หลบซ่อนอยู่ในความมืดและเฝ้ามองสนามรบมานานแล้ว
หลังจากดาร์กไซด์ปรากฏตัว พวกมันก็ย่อขนาดลงทีละตัว ราวกับสัตว์เล็ก ๆ จึงไม่สะดุดตาเลยแม้แต่น้อยภายใต้การรับรู้ของอาณาเขตพลัง
ถึงขนาดที่ยูงลี่หมอบอยู่บนสนามหญ้าโดยไม่กล้าขยับ เพราะกลัวว่าการเคลื่อนไหวจะดึงดูดความสนใจของดาร์กไซด์
เหล่าสัตว์หางมองออกเช่นกันว่าลำแสงโอเมกาเป็นการโจมตีเชิงมโนทัศน์ ไม่ใช่สิ่งที่พวกมันรับมือได้ นอกจากครอบครัวก้อนหินแล้ว ทั่วทั้งสนามรบก็ไม่มีใครสักคนที่รับการโจมตีด้วยรังสีนี้ได้แม้แต่ครั้งเดียว
แต่หยางหลี่บอกความลับเกี่ยวกับความสามารถของอ้ายเจียเจียให้พวกมันรู้ตั้งนานแล้ว ยิ่งความสามารถทรงพลังมากเท่าไร ข้อจำกัดก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น