Chapter 0436

ตอนที่ 436 มักมีคนชอบพวกนอกคอกอยู่เสมอ

“ใต้หล้าเหนือฟ้า ข้าผู้เดียวสูงสุด!” เขาส่ายร่างอันยาวเหยียดไปมาในห้วงอวกาศ กรงเล็บมังกรสองข้างชี้ฟ้าข้างหนึ่งชี้ดินข้างหนึ่ง กล่าววาจาแบบโรคเด็กม.ปลายออกมาเช่นนั้น

คนนอกยากจะเข้าใจอารมณ์ของอวี๋หงสือในเวลานี้ได้ เขาแข็งแกร่งขึ้นแล้ว และไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นแค่เพียงเล็กน้อย แต่เป็นการเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณทางเรขาคณิต

มิน่าล่ะเจี้ยงเฉินถึงได้ทำท่าทางไม่แยแสอยู่ตลอดเวลา ที่แท้เมื่อบำเพ็ญร้อยลักษณ์ยุคบุพกาลไปถึงระดับชั้นหนึ่งแล้ว การเพิ่มขึ้นของพลังอำนาจนี้ก็ไม่ใช่การเพิ่มขึ้นทีละหลายเท่าแบบธรรมดาอีกต่อไป มันไม่ได้เกี่ยวข้องกับปริมาณเลยสักนิด การเพิ่มขึ้นเพียงนิดเดียวล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพทั้งสิ้น

คนอื่นเพิ่มพลังก็คือการอัปเลเวลจากระดับหนึ่งไปสู่ระดับหนึ่งร้อย แต่คนที่บำเพ็ญร้อยลักษณ์ยุคบุพกาลไม่ได้อัปเลเวลแบบนั้น พวกเขาเพิ่มจากหลักหน่วย หลักสิบ หลักร้อย หลักพัน...