เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 430 ฉันแค่ต้องการรักษาสันติภาพของโลก ไม่ได้คิดจะเด่นดังเสียหน่อย
อย่าคิดว่าเพียงตนเองเป็นยอดฝีมือระดับพหุจักรวาลแล้วจะมองข้ามสสารพื้นฐานที่สุดในโลกได้อย่างแท้จริง ในมุมมองหนึ่ง สสารพื้นฐานเหล่านี้ก็คือภาพสะท้อนของกฎระเบียบเช่นกัน อย่างเช่น น้ำ!
สตีเฟนโบกมือทั้งสองข้าง เส้นสายแล้วเส้นสายเล่าพุ่งสอดประสานระหว่างอัญมณีอินฟินิตี แสงสีแดงจากอัญมณีแห่งความเป็นจริงกับแสงสีส้มจากอัญมณีดวงจิตวิญญาณส่องประกายสลับกันไปทั้งผืนมิติ คลื่นยักษ์พลันโหมกระหน่ำขึ้นในชั่วพริบตา
นี่คือคลื่นสึนามิระดับสูงที่คุณไม่เคยพบเห็นอย่างแน่นอน เสียงสนั่นครืนครั่นก้องอยู่ข้างหู แหลมบาดยิ่งกว่าเสียงฟ้าร้องอื้ออึงเสียอีก เพียงชั่วขณะก็ทำให้สมองของผู้คนสั่นหึ่ง
เพียงแต่เวลานี้ไม่มีใครสนใจความทรมานทางการได้ยิน คลื่นสึนามิที่ถาโถมปกคลุมฟ้าดินราวกับดูดกลืนแสงสว่างทั้งหมดไป
“นี่คือที่คุณบอกว่าจะทำน้ำขึ้นมานิดหน่อยงั้นเหรอ” คิลมองเกอร์ผู้เดียวในสนามที่ไม่รู้สึกถึงผลกระทบอดร้องออกมาไม่ได้
แต่อวี๋หงสือกลับพึงพอใจอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าสตีเฟนใช้กฎเกณฑ์บางอย่างสร้างการเปลี่ยนแปลงขึ้นมา อย่างไรเสียในเมฆก็มีไอน้ำอยู่แล้ว เขาอาศัยจุดนี้สับเปลี่ยนมโนทัศน์ เปลี่ยนเมฆให้กลายเป็นทะเล จึงเกิดสถานการณ์สิ้นหวังที่ทั้งฟากฟ้าและใต้พิภพล้วนเต็มไปด้วยทะเลตรงหน้า
“หึ คลื่นทะเลกระจอก ๆ …”