กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 426 ผู้สังเกตการณ์พิกล
วิกฤตการณ์มักมาเยือนแบบไม่ทันตั้งตัวเสมอเลยแฮะ!
หนังศีรษะของอวี๋หงสือรู้สึกชาหนึบขึ้นมาเล็กน้อย เขาเกาหัวตามสัญชาตญาณ ทันใดนั้นก็ชะงักไปชั่วครู่ ดูเหมือนตัวเองจะมองข้ามอะไรไป
เขาก้มหน้าควักหินเปล่งประกายระยิบระยับก้อนหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ โอ้โห! อัญมณีดวงจิตของโลกซอมบี้ก็อยู่ในมือตัวเองนี่หว่า ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว
อัลตรอนที่รวบรวมอัญมณีอินฟินิตีครบคือยอดฝีมือระดับพหุจักรวาล แต่อัลตรอนที่ยังรวบรวมอัญมณีอินฟินิตีไม่ครบมันก็แค่ตดของยอดฝีมือระดับพหุจักรวาลเท่านั้นแหละ!
“หืม? อัญมณีดวงจิตเหรอ? นึกไม่ถึงเลยแฮะ ฉันนึกว่าพวกเราในแต่ละจักรวาลจะมีวาสนากับอัญมณีกาลเวลาเสียอีก”
สตีเฟนส่ายหน้าด้วยความประหลาดใจ อวี๋หงสือรู้สึกขบขันอยู่บ้าง หมอนี่คงจะอยู่คนเดียวมานานเกินไปจนสมองใกล้เสื่อมแล้วล่ะมั้ง ถึงยังไม่รู้ตัวอีกว่าเขาไม่ใช่ด็อกเตอร์สเตรนจ์จากโลกคู่ขนานอะไรนั่น
“อัญมณีก้อนนี้มาจากจักรวาลซอมบี้ นั่นหมายความว่าการไปครั้งนี้ของอัลตรอนจะรวบรวมอัญมณีอินฟินิตีได้มากที่สุดแค่ห้าก้อนเท่านั้น”
แววตาของสตีเฟนเป็นประกายขึ้นมา ดูเหมือนจะโล่งใจขึ้นมากในที่สุด “เมื่อเขามีอัญมณีอินฟินิตีห้าก้อนก็จะเกิดสัมผัสเชื่อมโยงถึงอัญมณีอินฟินิตีก้อนสุดท้าย เขาจะต้องกลับมาตามหานายอย่างแน่นอน พวกเราวางกับดักไว้รอได้เลย”